Прашања за Ковид кој секој треба да ги постави

Една од најневеројатните работи во последните две години беше како поставувањето одредени прашања беa означени како „луди“, „глупави“, „теоретичари на заговор“ итн.

Прашањата кои доколку се постават „пред КОВИД“ би биле... нормални.

Владините функционери и медиумите без здив ни кажуваат дека смртоносниот вирус е неконтролиран и дека мора да преземеме посебни мерки, вклучително и да ги вакцинираме сите. Пред да го засукате ракавот за инјекција, ќе поставувате прашања.

Во врска со болеста би прашале:

Колку е сериозна болеста?

Колку е висок мојот ризик да се заразам?

Ако сум заразен, каков е ризикот од хоспитализација?

Ако сум заразен, колкав е мојот ризик од смрт?

Кој е вистинскиот ризик за другите луѓе, и ако некој е изложен на висок ризик, што можам да направам за да го намалам тој ризик („да ги заштитам другите“)?

Ако се пријави дека луѓето умреле или сериозно се разболеле од вирусот, како е утврдена причината? Дали сме сигурни дека болеста била причината?

Дали лицата што ги пријавуваат смртните/тешките болести имаат поттик да ги пријават како смртни случаи/сериозни болести од вирусот, а не од која било друга причина?

Во однос на предложените немедицински мерки (затворање, социјално дистанцирање, маскирање итн.) треба да прашате:

Која е целта на секоја предложена акција?

Која е веројатноста дека одредена мерка ќе послужи за оваа цел?

Кои се можните штети и трошоци од поединечните мерки?

Дали целта може да се постигне без интервенција?

Ако не, дали може да се намалат штетите и трошоците?

На кои податоци се потпираат за да се поддржат ваквите интервенции, особено оние кои никогаш порано не се случиле?

За секоја предложена медицинска интервенција (како што е „вакцината“), би прашале:

Дали постојат докажани и безбедни лекови кои можат да се користат за лекување на лица заразени со оваа болест?

Кои се креаторите на новата вакцина, какво е нивното искуство и кои се нивните стимулации да го направат лекот?

Кои се состојките?

Како работи?

Ако лекот содржи нова биотехнологија, како функционира?

Што треба да прави лекот?

Дали лекот има намера да спречи инфекција?

Дали лекот има намера да спречи пренос?

Дали лекот има намера да ги ублажи симптомите?

Какви тестови беа направени и што беше тестирано? Способноста на лекот да спречи инфекција или пренос? Олеснување на симптомите? Безбедност и несакани ефекти?

Кои се резултатите од тестот?

Како беа спроведени тестовите? На кого? Колку долго? И така натаму.

Какви стимулации имаат оние кои ги спроведоа тестовите и ги пријавија резултатите да кажат дека тестовите биле спроведени правилно и темелно и дека поминале?

Дали сите податоци од тестот се достапни за независна проверка? Ако не, зошто да не?

Ако податоците и одговорите на овие прашања не се достапни, зошто да не се претпостави дека се прикриваат „лоши“ информации?

Ако постојат долгорочни ризици за кои не знаеме, зошто да не го натопиме палецот во вода наместо да скокаме со глава во матните води? Зошто лекот не се користи само кај оние кои се изложени на најголем ризик од болеста?

 

Законитост

Дали лицата кои предлагаат вакви интервенции се законски овластени за тоа?

Дали има демократско прифаќање/поддршка за овие интервенции?

Дали е добиена согласност без лаги, цензура, дволичност и принуда?

Како се третираат луѓето кои поставуваат прашања?

Конечно, би прашале: Дали некој од властите е фатен како лаже? Ако е така, какви лаги се тие? Зошто сè уште треба да веруваме во што и да кажат?

 

Заклучок

Најмалку две работи се многу јасни.

Прво: Дебаклот КОВИД-19 - не само смртните случаи од болеста, туку и колатералната штета од одговорот – немаше да се случат доколку овие прашања беа видно и често поставувани од критична маса граѓани и во „водечките“ медиуми.

Ќе престаневме по првиот сет на прашања за тежината на болеста! Немаше потреба да правите ништо друго освен да останете дома кога сте болни, редовно да ги миете рацете и да бидете дополнително внимателни со нездравите луѓе.

Второ, не само што критичката маса на луѓе не успеа да постави фундаментални прашања, туку и многу луѓе, можеби најмногу „образованите“, го осудуваа, малтретираа секој што го правеше тоа.

Овие „образовани“ тирани дури предложија и поддржаа гротескни присилни мерки, вклучувајќи избегнување и забрана на „невакцинираните“ да влегуваат во продавници и ресторани - и да заработуваат за живот.

Официјалниот одговор на Ковид-19 е пресврт од 180 степени на традиционалното рационално размислување.

Знаеме дека владата и медиумите (платените од владата) направија невидени напори да ги натераат луѓето да го променат сопствениот здрав разум и да не поставуваат основни прашања.

Треба да се запрашаме како и зошто се случи тоа.

ПОСТ НА ГОДИНАТА

СЛУЧАЈНИ ОБЈАВИ

futvlogo1

Футв Медиа е самофинансиран медиум, известуваме целосно независно од политичките партии, државните институции и невладините организации.

Стапи во контакт со нас